You Are a Burden

To My Future Daughter

By Khushmit Kaur

In this poem a mother speaks to her daughter about an incident where she is called a burden. The mother gives advice while recognizing the South Asian culture many Sikhs are embedded in.

ਧੀਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝ ਲੈ।

Dheeay, apniyan akkhan de hanju poonj leh.

Oh daughter, wipe the tears from your eyes.

ਨਾ ਸੁਣ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਤਾਹਨੇ।

Na sun eh duniya de taahne.

Do not pay heed to this world’s taunts.

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਬੋਝ ਨਹੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।

Tu mera bohj nahi, tu hi meri zindagi hai.

You are not my burden, you are my life.

ਤੂੰ ਇੱਕ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਬਖਸ਼ ਹੈ।

Tu ik jimevaari nahi, tu hi meri bakhsh hai.

You are not a responsibility, you are a blessing.

ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੀ ਹੈ।

Tu kissay di nahi, eh duniya teri hai.

You are not someone’s, this world is yours.

ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਬਾਰ ਬਾਰ ਆਵੇਗਾ।

Ajj da din baar baar aavega.

Today will repeat itself.

ਤੈਨੂੰ ਬੋਝ ਕਹਿ ਕੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗੀ।

Tenu bohj keh ke eh duniya majboor karegi.

This world will try to render you helpless.

ਮਜਬੂਰੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਹਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸਮਝੇਂਗੀ।

Majboori vich tu lokan de taahniyan nu sachh samjengi.

You may even believe its taunts to be true.

ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਨਾ।

Ohna pallan vich apni maa de lufzan nu chete karna.

At those moments, remember your mother’s words.

ਯਾਦ ਰਖਣਾ ਕਿ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੀ ਹੈ।

Yaad rakhna ke eh duniya teri hai.

Remember that this world is yours.

ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਹੋਰ ਰੰਗੀਨ ਕਰੀਂ।

Tu apne rangan naal ais duniya nu hor rangeen kari.

Adorn the world with your colors.

ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਆਪ ਲਿਖੀਂ।

Tu apne shabdan naal apni kahaani aap likhi.

Write your own story.

ਜਦ ਜਦ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ,

Jadh Jadh rukavatan saamna karn,

As you face obstacles,

ਯਾਦ ਰਖੀਂ ਕਿ ਬਦਲਾਵ ਦੀ ਜੰਮੇਵਾਰੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ,

Yaad rakhi ke badlaav di jimevaari tere hathan vich hai,

Remember that the responsibility to reform is in your hands.

ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਸਬਰ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰ।

Himmat te sabar tere hathiyar.

Courage and patience are your weapons.

ਅੱਜ ਤਕ ਧੀਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ,

Ajj takk dhiyan ne benathiyan keetiyan,

Until today, daughters have continued making pleas,

ਪਰ ਵਕਤ ਆਗਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜ੍ਹਨ।

Par vakt aagiya ke apne hakkan leiye lardan.

But it is time that they fight for their rights.

ਬੇਨਤੀਆਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕੋਈ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,

Benathiyan ta koi koi sunda hai,

Only few hear the sounds of pleas,

ਪਰ ਫ਼ਰਮਾਨ ਹਰ ਇੱਕ ਤੱਕ ਪਾਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

Par farmaan har ikk takk pahunchde hun.

But demands reach all,

ਇਹਨਾਂ ਫ਼ਰਮਾਨਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਜਲਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇਗੀ।

Ehna farmaana di avaaz jald mehsoos hovegi.

And soon we will feel the sounds of these demands.

ਧੀਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝ ਲੈ।

Dheeay, apnian akkhan de hanju poonj leh.